έλα ομως που δεν σε εχω....καθε μερα μου μιλας στο φεισμπουκ μου ανεβαζεις την ψυχολογια με ξυπνας λιγο απο την βαρετη που και που ζωη μου και ενω μιλαμε εμφανιζεσαι εκτος..Ισως τελικα να ειναι ενα σημαδι.. χα ανοησιες..το λεγόμενο chat ειναι μια γεφυρα επικοινωνιας ONLINE και εισαι ετοιμος να συνεχισεις...OFFLINE απλα αποφευγεις δεν μπορεις...η μαλλον για όλα φταιει το καταραμμενο μόντεμ??(μοιρα)το οποιο εντελως ξαφνικα δεν λειτουργει;;εντελως ξαφνικα..............κωλομοντεμ...μ χεις κανει ανω κατω την ζωη...και αυτο το παραθυρακι στο τσατ παραμενει εκει ακριβως με το ονομα σου και το ανοιγοκλεινω τι ακριβως θελω;αραγε τι ζηταω; τι περιμένω;ευχομαι (τραγικο)να ανοιξει να φανεί αυτη η γελοία πράσινη κουκιδα που τ αλλαζει ολα..που μου δινει ασυναισθητα το να σχηματιστει ενα χαμογελο στα χειλη μου..μια αναπάντεχη ευτιχια..;πρόσκαιρη ομως..εστω ομως και για τοσοδουλι ξεχναει..δημιουργει ενα λευκο πανι που προβαλλει μονο αυτα που θες...τι θα επιλεξω να δω τωρα;;;τι ειναι προτιμωτερο για μενα τωρα...το ξερω μεσα μου ....οτι δεν ξερω τελικα.......................................................................
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου